Nintendo’s showcase van juni. Groot podium. Veel aankondigingen.
Maar de luidste snik? Geen First Party-titel. Koninkrijkharten 4.
Square Enix schoof de teaser naar binnen tijdens de stream. Een teaser die duidelijk niet echt de aandacht trok. Een schaduwfiguur fluistert bij de start. Dan chaos. Sora vecht. Flarden actie flitsen voorbij, snel en verwarrend, voordat Donald Duck en Goofy er verward uitzien. Opnieuw.
Geen Disneyparade deze keer. Alleen de klassiekers. Dat voelt raar, aangezien het merk is gebouwd op licentieovereenkomsten die van de serie een pretparkrit maken. 🏰
“Sora gaat naar Quadratrum.”
Dat is alles. Een mysterieuze stad. Nieuwe bevoegdheden. Nieuwe vrienden. Standaardbrandstof voor een franchise die al twintig jaar hetzelfde brandhout verbrandt.
Wanneer komt het uit? Niemand zegt. De trailer schreeuwt Switch 2. Maar laten we reëel zijn. Het gebeurt uiteindelijk overal elders. Square Enix houdt tenslotte van geld.
Waarom de stilte? 🤷
Kijk terug. Kingdom Hearts III werd aangekondigd. Zes jaar gingen voorbij. Tetsuya Nomura gaf toe dat ze eigenwijs werden. Te vroeg onthullen. De ontwikkeling stagneerde. Vertragingen stapelden zich op als borden. Dan… Kingdom Hearts III. Eindelijk. In 2019.
Nu wachten we op 4. Opnieuw.
Het oude spul is tenminste speelbaar zonder te zweten. De vorige Kingdom Hearts Collection op de originele Switch draaide via de cloud, omdat de hardware te zwak was om de polygonen op te tillen. Nu handelt Switch 2 het lokaal af. Oorspronkelijk. Geen bufferend onheilspellend wiel.
Dus, ben je hyped?
Het scherm wordt donker. De credits rollen direct door. Sora loopt de donkere stad in. Wij weten niets anders.
