Voormalig president Barack Obama heeft een verrassende gewoonte onthuld: hij speelt slechts één game op zijn smartphone – Words With Friends. De onthulling kwam tijdens zijn optreden op de WTF met Marc Maron-podcast, die een kijkje bood in hoe zelfs wereldleiders tot rust komen.
Een presidentieel tijdverdrijf
Obama bekende dat hij het woordspel vooral blijft spelen om zijn band met Pete Souza, zijn oude Witte Huis-fotograaf, in stand te houden. Volgens Obama kan de drang om het spel te controleren overweldigend zijn, zelfs tijdens onderhandelingen waarbij veel op het spel staat. *”Ik zou midden in de onderhandelingen over een nucleair verdrag kunnen zitten, en als die ping afgaat, is er een deel van mij dat zegt: ‘Ik vraag me af welk [woord] hij [Pete Souza] heeft gespeeld'”, zei hij.
Het spel en zijn aantrekkingskracht
Words With Friends, uitgebracht in 2009 en eigendom van Zynga, is een populair mobiel woordspel vergelijkbaar met Scrabble. Spelers concurreren door woorden op een bord te vormen, waarbij ze een strategie bedenken om het aantal punten te maximaliseren met behulp van bonusvierkanten. De eenvoud en toegankelijkheid van het spel maken het tot een informeel maar boeiend tijdverdrijf voor miljoenen mensen, waaronder een voormalige opperbevelhebber. Vanaf dinsdag stond de game op nummer 14 in gratis woordspelletjes in de Apple App Store.
Waarom dit belangrijk is
De anekdote benadrukt hoe zelfs individuen in posities met enorme macht informele verbindingen en eenvoudige genoegens zoeken. Het feit dat Obama voorrang geeft aan een vriendschappelijk spel boven staatszaken, al is het maar tijdelijk, maakt hem menselijk. Dit onderstreept ook de alomtegenwoordige invloed van mobiel gamen in de moderne samenleving, die sociale en politieke grenzen overstijgt.
Obama maakte niet bekend wie vaker wint, waardoor de vriendschappelijke rivaliteit tussen hem en Souza een mysterie blijft. Maar het is duidelijk dat dit digitale tijdverdrijf een dieper doel dient: het onderhouden van een decennialange vriendschap, los van de druk van het openbare leven.
