Pak je toetsenbord. Of een pen. De opdracht is eenvoudig, maar bij de uitvoering gebeurt de magie.
Het thema voor de derde literatuurwedstrijd van wissen.de is Unterwegs.
Duits voor ‘onderweg’ of ‘onderweg’. Het is een bedrieglijk brede emmer. Je zou kunnen schrijven over de laatste treinreis die je hebt gemaakt. Misschien dat weekendje weg dat verkeerd ging. Of misschien de metaforische overgang naar een nieuw hoofdstuk van het leven. Welke associatie er ook in je hoofd klikt, je hebt de vrije hand om het te verkennen. De enige harde regel is dat het verhaal zich moet concentreren op het feit dat het Unterwegs is.
We willen zien wat je hebt. Echt.
Hoe u uw inzending kunt indienen
Houd het strak. We zijn hier niet op zoek naar een roman.
Je inzending moet een kort verhaal zijn. De limiet bedraagt grofweg 10.000 tekens, wat neerkomt op ongeveer vijf DIN A4-pagina’s. Denk niet te veel na over het aantal woorden, maar overschrijd de grens niet.
De deadline is strak. 18 oktober 2009.
Het missen van deze datum betekent dat je de bus volledig mist. U verzendt via het contactformulier op hun site. Geen e-mails, geen post. Alleen de vorm.
De prijs: uw woorden gedrukt zien
Hier is de wending die deze wedstrijd echt interessant maakt. Bij de meeste schrijfwedstrijden wordt een geldprijs of een certificaat aangeboden. Deze biedt fysieke realiteit.
Alle inzendingen die vóór de deadline worden ontvangen, ondergaan een jurybeoordeling. Ze hebben ze allemaal gelezen. Ze maken ruzie over hen. Zij kiezen de top vijf.
Vervolgens komt 1buch.com tussenbeide.
Deze partneruitgever neemt de vijf winnende verhalen en drukt ze af als een verzameling. Je krijgt niet zomaar een digitaal bestand of een vermelding op een website. Je krijgt je naam gedrukt. Je krijgt een echt boek in handen.
Waarom dit belangrijk is
Het gaat niet alleen om de prijs. Het gaat om het medium.
In een tijdperk waarin alles vergankelijk, vluchtig en digitaal is, is schrijven voor een fysieke bloemlezing een statement. Het suggereert dat uw verhaal gewicht heeft. Het heeft duurzaamheid.
Als je een verhaal hebt over beweging, transitie of de liminale ruimte tussen ‘hier’ en ‘daar’, dan is dit je kans om te voorkomen dat het in de leegte verdwijnt.
De deadline nadert. De pagina is leeg.
Wat is jouw hoek?
De inzet hier wordt niet in contanten gemeten. Ze worden in druk gemeten.
Als je de eerste plaats behaalt, wordt je verhaal niet zomaar gepubliceerd. Het wordt samengebonden met de tweedeprijswinnaars. De plaatsen twee tot en met vijf voegen uw verhaal samen in één bloemlezing. Je krijgt tien exemplaren van dat fysieke boek. Bovendien wordt uw verhaal omgezet in een podcastaflevering die u kunt downloaden. En dan is er nog het jaarabonnement op Magazin Bücher. Jij wint het platform. Je wint het publiek. Jij wint het archief.
De tweede en derde plaats liggen niet ver achter. Jouw verhaal komt ook in dat verzamelvolume terecht. Je ontvangt vijf exemplaren in plaats van tien. Je krijgt nog steeds het jaarlijkse tijdschriftabonnement. Het is een sterke vertoning. Je maakt deel uit van de kanon, slechts één trede lager op de ladder.
Plaats vier en vijf zijn bescheiden maar respectabel. Eén exemplaar van de bloemlezing. Eén jaar van het tijdschrift. Het is een inschrijfgeld dat wordt teruggedraaid. U betaalt niets. Jij onderwerpt. Je hoopt.
De plaatsen zes tot en met tien krijgen in essentie de digitale behandeling. Geen boek. Geen podcast. Alleen het jaarabonnement op het tijdschrift. Het is eigenlijk een troostprijs. Een manier om u betrokken te houden bij de publicatie, zelfs als uw proza de fysieke versie niet heeft gehaald.
hoe u uw werk kunt indienen
Het proces is archaïsch in zijn eenvoud. Ze willen geen vraagbrief. Ze willen geen synopsis.
Ze willen de onbewerkte tekst.
U dient uw korte verhaal als Word-bestand op te sturen. Geen pdf’s. Geen Google Documenten-links die verlopen. De inzending moet via hun specifieke contactformulier verlopen. Er zwerft geen e-mailadres rond op internet. Het is een gesloten lus.
De lengtebeperking is strikt. Je hebt 10.000 tekens.
Dat zijn ongeveer vijf pagina’s standaard DIN A4-papier.
Het is geen roman. Het is niet eens een novelle. Het is een kort verhaal. Als je dit twintig pagina’s lang sleept, wordt het weggegooid. De redactie heeft beperkte schapruimte. Ze hebben beperkte budgetten voor de podcastproductie. Ze hebben beperkte budgetten voor het fysiek drukken van die bloemlezingen.
de deadline
De klok staat stil op 18 oktober 2009.
Dit is geen doorlopende indiening. Het is een deadline. Als je het een uur mist, lig je eruit. De redactie is op dit punt waarschijnlijk moe. Het compilatieproces begint onmiddellijk na de cutoff. Ze moeten de bestanden formatteren. Ze moeten de audio voor de winnaar opnemen. Ze moeten afstemmen met de drukker.
Tijd is een hulpbron die zij niet hebben.
de onuitgesproken regels
De deelnamevoorwaarden zijn als aparte entiteit vermeld. Zij zijn de kleine lettertjes. Zij bepalen wie er binnen kan komen. Ze bepalen wie het auteursrecht bezit zodra het verhaal is gepubliceerd. Zij bepalen of je hetzelfde verhaal twee keer mag inzenden.
Je moet ze lezen.
De meeste schrijvers slaan de kleine lettertjes over. Ze zien “gratis publicatie” en “prijzen” en klikken op verzenden. Maar dit is een tijdschrift met een merk. Magazin Bücher geeft om zijn reputatie. Ze geven om de kwaliteit van de bloemlezing. Ze geven om de wettigheid van de distributie.
Als uw verhaal wordt geplagieerd, wordt u gediskwalificeerd. Als u de rechten op dit verhaal al aan een ander verkooppunt heeft verkocht, wordt u gediskwalificeerd. Als je minderjarig bent en
