Zarówno Ruby, jak i Python znajdują się na szczycie hierarchii języków programowania wysokiego poziomu. Przejmują zarządzanie pamięcią. Abstrakcjonują szczegóły sprzętu niskiego poziomu. Jednak ich filozofie znacznie się różnią. Na pierwszym miejscu stawia się wolność. Drugim jest przejrzystość.

Wybór między nimi często sprowadza się do tego, co najbardziej cenisz w swoim kodzie: wyrazista elastyczność czy ścisła czytelność.

Filozofia czytelności a wyrazistość

Ruby został stworzony w oparciu o podstawową ideę sprawiania, aby programowanie było zabawą dla programistów. Zakłada, że ​​kod piszą ludzie, a czytają maszyny. W związku z tym Ruby oferuje wiele składniowych sposobów rozwiązania tego samego problemu. Możesz napisać pętlę w ten czy inny sposób. Możesz formatować linie w różny sposób, w zależności od nastroju. Ta elastyczność zmniejsza standardowy kod, ale zwiększa obciążenie poznawcze. Nowy programista czytający Twój kod może zastanawiać się, który z dziesięciu możliwych idiomów Ruby wybrałeś i dlaczego.

Python zajmuje przeciwne stanowisko. Czytelność ma znaczenie. Narzuca jeden, oczywisty sposób działania. Język nie zachęca do sprytnych sztuczek. Faworyzuje konstrukcje jawne nad ukrytymi. Ta jednolitość sprawia, że ​​Python jest łatwiejszy do szybkiego skanowania. Przyspiesza onboarding nowych członków zespołu. Recenzje kodu w mniejszym stopniu skupiają się na kłótniach o styl, a bardziej na logice.

„Powinien istnieć jeden, a najlepiej tylko jeden, oczywisty sposób, aby to zrobić.” — Zen Python

Nie oznacza to, że Python jest nudny. Oznacza to, że jest przewidywalny. Ruby jest kreatywna. Python jest zdyscyplinowany.

Dominacja w tworzeniu stron internetowych

Jeśli przyjrzysz się, gdzie te języki są używane w produkcji, różnica staje się oczywista. Ruby on Rails zmienił sieć. Wprowadził koncepcję „umowy zamiast konfiguracji”. Programiści mogą uruchomić funkcjonalną aplikację internetową w ciągu kilku minut. Ruby stał się synonimem szybkiego prototypowania stron internetowych. Startupy to pokochały. Społeczność skupiała się wokół niego.

Python napędza także sieć. Zarówno Django, jak i Flask są solidnymi frameworkami. Ale główną reputacją Pythona nie są żądania HTTP. Chodzi o dane.

Dane, sztuczna inteligencja i obliczenia naukowe

Python po cichu skolonizował naukę. Analiza danych, Sztuczna inteligencja i Przetwarzanie naukowe to fortece Pythona. W tych obszarach dominują biblioteki takie jak NumPy, Pandas i TensorFlow. Dlaczego? Ponieważ czytelność Pythona jest widoczna podczas manipulacji danymi. Kiedy przetwarzasz miliony ciągów znaków lub trenujesz sieci neuronowe, potrzebujesz kodu, który nie ukrywa logiki za cukrem składniowym.

Ruby ma swoje miejsce w środowisku akademickim. Ale to narzędzie niszowe. Ekosystem po prostu nie jest aż tak gęsty. Jeśli Twoim celem jest uczenie maszynowe, domyślnym wyborem będzie Python. Jeśli Twoim celem jest skalowalny backend sieciowy, obie opcje działają, ale uwaga społeczności przesuwa się w stronę Ruby w przypadku aplikacji czysto internetowych i w stronę Pythona w przypadku aplikacji intensywnie przetwarzających dane.

Którego języka mam używać?

Decyzja nie dotyczy tego, który język jest lepszy. Leży w zgodności z zadaniami.

  • Wybierz Ruby, jeśli cenisz szczęście programisty i elastyczną składnię. Jeśli budujesz aplikację internetową od podstaw i potrzebujesz frameworka, który nie będzie Ci przeszkadzał, Ruby on Rails pozostaje dobrym wyborem. Ekosystem wspiera elastyczny rozwój (agile).
  • Wybierz Python, jeśli chcesz połączyć tworzenie stron internetowych z nauką o danych. Niezależnie od tego, czy Twój projekt obejmuje intensywne obliczenia, modele AI, czy złożone potoki przetwarzania danych, biblioteki Pythona nie mają sobie równych. Jego spójny styl lepiej sprawdza się w dużych, zróżnicowanych zespołach.

Obydwa języki są dojrzałe. Obydwa są wspierane przez ogromne społeczności.