Iedereen houdt van de Luce. Of het internet denkt tenminste dat dit het meest bespotte ding is sinds de komst van de Cybertruck. De hype is reëel, maar de haat is luider.
Ferrari onthulde dit ding maandag. Het heeft vijf zitplaatsen (snik). Het is grotendeels ontworpen door Jony Ive. Ja, die Jony Ive, die samen met Marc Newson via zijn bedrijf LoveFrom werkt.
Op papier klinkt het indrukwekkend. Duizend pk. 0 naar 60 in iets meer dan twee seconden. Snelle auto’s zijn snelle auto’s. Maar kijk eens naar de vorm.
Het is een wig. Een botte, gladde, bijna Nissan-achtige plaat van glas en aluminium.
De afwijzing bestrijkt de hele kaart. Van flauwe grapjes tot ronduit vitriool. Bloomberg noemde het ‘een behoorlijk stuk’. Zelfs de stoïcijnse nieuwsbureaus trekken hun wenkbrauwen op.
Dus hier is de echte vraag: voor wie is dit?
Ik niet. Jij zeker niet. Het prijskaartje ligt rond de $ 650.000. Dat is vóór de opties. En onthoud voordat je solliciteert: Ferrari kiest zijn vrienden. Het is exclusief van opzet.
Is het voor huidige eigenaren? Onwaarschijnlijk.
Ruim 80 procent van de mensen die vorig jaar een Ferrari kochten, had er al een. Ze houden van de boze lijnen. De scherpe randen die decennialang slaapkamerposters sierden. Dit? Het is soepel. Flauw. Een verraad aan het merk-DNA.
Misschien is het voor andere ontwerpers. Het interieur heeft echte knoppen en klikknoppen. Ik ben analoog gegaan in een digitale wereld. Ik zou die ideeën graag willen stelen.
“Als er wetgeving in was opgenomen, zou de resulterende uitdaging er hetzelfde uitzien.”
Is het voor toezichthouders? Waarschijnlijk. De EU verbiedt gasmotoren tegen 2035. Ferrari heeft een EV-portfolio nodig om relevant te blijven. Compliance is niet sexy, maar wel noodzakelijk.
Ik heb zelf de druk erkend. In een interview met Cleo Abram verwees hij naar geheime schetsboeken. Moodboards, aantekeningen, paniek.
Hij vergeleek de taak met Patek Philippe-horloges. Hoe ze de kwartscrisis overleefden.
Patek bleef mechanische horloges maken, terwijl hij ook kwartshorloges maakte. Ze zijn geleidelijk overgegaan.
Maar toen heb ik de kicker toegevoegd.
Wat als Patek volgens de wet alleen maar kwarts zou moeten gebruiken? Dat is Ferrari op dit moment. Juridisch gedwongen. Geen andere keuze dan te draaien.
Vertellen, nietwaar?
Toch geloof ik niet in het excuus ‘slechts een compliance-auto’. Ferrari zei dat het verwacht dat de Luce geld zal opleveren. Vanaf dag één. Winst. Niet alleen greenwashing.
Hun commercieel medewerker gaf iets anders toe aan de Financial Times. Het doel was polarisatie. Maar ook?
Ze richten zich op mensen die al een elektrische auto bezitten.
Stop. Lees dat nog eens.
Ferrari wil de EV-koper. Niet de purist.
Dat betekent dat hun kernklant niet de koper is. Dat is een radicale verschuiving. Of misschien is het een noodzakelijke.
Dan blijft de laatste, in het oog springende optie over.
China.
Chinese kopers vertegenwoordigden onlangs slechts ongeveer 10 procent van de omzet van Ferrari. Een daling. Leidinggevenden willen dat oplossen. China is de grootste markt voor batterijen.
Kijk nog eens naar de Luce.
Lijkt het niet op het spul dat uit Chang’an komt? NIO? Zeekr? Die strakke, technisch zware esthetiek is momenteel enorm in Beijing en Shanghai.
Het ontwerp is daar logisch. Het lijkt op lokale royalty’s.
Dus misschien hebben we de verkeerde vraag gesteld.
Zullen westerse vertragingskasten de plastische gladheid van de toekomst accepteren? Misschien.
Maar zal de Chinese technologierijke klasse zich zorgen maken over de Steigerende Paard-badge? Ze hebben goedkopere opties met snellere updates en meer schermen.
Prestige is een vervagende munt.
Zal de badge de premie betalen?
We zullen zien.
